Koninklijke Prijs voor Vrije Schilderkunst 2006 voor Anneke Wilbrink Meer dan ooit bieden de gelaagde schilderijen van Anneke Wilbrink een uitzonderlijk visueel spektakel. Perspectief en kijkervaring wisselen per schilderij, maar het lef, de vaart en de directheid waarmee landschapsbeleving is omgezet in schilderkunst vormen een rode draad die constant tot het uiterste gespannen is. In haar recente schilderijen, waarvan de formaten steeds hetzelfde zijn, neemt Wilbrink de kijker mee op een enerverende ontdekkingstocht die zowel bijzondere openbaringen op schilderkunstig gebied als op het geografische enlandschappelijke vlak behelst. Opmerkelijk is de geraffineerde integratie van concrete gegevens in een complex stelsel van lijnen en schilderkunstige acties.
 Wilbrinks schilderijen zijn de afgelopen jaren losser, gewaagder en meer expressionistisch geworden. Haar werk is duidelijker dan voorheen gepositioneerd in de lijn van de traditie, terwijl het er tevens afstand van neemt. De onderwerpkeuze schurkt behaaglijk aan tegen kunsthistorische overlevering, maar stijl en handschrift zijn zó wervelend, anders en eigentijds dat oude thema’s nieuwe dimensies en invalshoeken krijgen.
 De nieuwe rijkdom van Wilbrink hangt samen met de intuïtieve werkwijze, bijzondere kleursensaties en de magie van verdwijnpunten en knooppunten, maar ook met de wonderlijke ervaring dat het mogelijk is om in de schilderijen te verdwijnen. De blik wordt onontkoombaar gefixeerd, waardoor de kijker in het schilderij gezogen of geparachuteerd wordt. Hoewel de rol van de voorstelling belangrijk is, overheerst uiteindelijk toch het schilderkunstige geweld.
In de schilderijen komt een ongekende energie tot ontlading. Vogelperspectief, frontale benadering en helikopterview wisselen elkaar af. Explosies van verf en kleur verraden de intuïtive aanpak zonder dat sprake is van willekeur oftoevalseffecten. Elke toets is trefzeker terwijl elke actie effectief bijdraagt aan het grote geheel. Dat alles resulteert in schilderkunst waarvoor de typering ‘dynamisch tekort schiet of zelfs als een gotspe klinkt.

Wim van der Beek 
Kunstbeeld nr. 05 /2007
zonder titel 2006
This website is made by Sylvia Frankena

2010

Trouw cultuur & media

interview

 

2007

Kunstbeeld,mei.
Wim van der Beek.
 
2006
NRC Handelsblad, november.
Hans Den Hartog Jager.
 
2005
Kunstbeeld, april.
Kijkwijdte ‘Een wijde blik, een ver gezicht.’ CBK Groningen.
Wim van der Beek.
 
De Telegraaf, 4 maart.
Jonge schilderkunst in New York en Groningen.
Wim van der Beek.
 
2004
De Roskam, onafhankelijk weekblad voor Twente, 24 september.
Hengelo in picture met Lansink en Art Twente.
Peggy Breitbarth.
 
Kunstbeeld, april.
Review Anneke Wilbrink.
Wim van der Beek.
 
Dagblad Trouw, 15 januari.
Achter de spinnenwebben.
Sandra Spijkerman.
 
De Telegraaf, 13 januari.
Anneke Wilbrink is verslaafd aan tekenen.
Wim van der Beek.
 
2003
De Stentor, 22 december.
Plaatsbepalingen van Anneke Wilbrink.
Madeleine Rood.
 
2002
Zwolse courant, 4 oktober.
Koninklijke blik op Zwolse kunst.
Madeleine Rood.
The Dutch Royal Prize for Painting 2006 for Anneke Wilbrink 
 
Now more than ever, the many-layered paintings of Anneke Wilbrink offer a unique visual spectacle. Perspective and viewing experiences vary with each painting, but the guts, the movement and the directness with which the perception of the landscape is transformed into art form a thread which is constantly stretched to its limit.  
 
In her recent paintings, which share a common format, Wilbrink takes the viewer on an exciting voyage of discovery which includes exceptional revelations both in the realm of art and in the area of geography and landscape. Remarkable is the sophisticated integration of specific information in a complex system of lines and artistic actions.
 
Wilbrink’s paintings have become looser, more expressionistic and more daring. More than ever before, her work is positioned in the line of the tradition, while at the same time standing at a distance from it. The choice of subject snuggles comfortably up against the art historical tradition, but the style is so sparkling, so modern and so different, that old themes are given new dimensions and points of view.
 
This new richness is closely connected with the intuitive way of working, unusual colour sensations and the magic of vanishing points and junctions, but also with the curious feeling that you could disappear into the painting. The view is inescapably fixed, so that the viewer is sucked or parachuted into the show. Although the representation has an important role, in the end it is still overpowered by the artistic force.
 
An unprecedented energy is released in the paintings. Bird’s eye views, frontal approaches and helicopter views alternate with each other. Explosions of colour and paint betray the intuitive approach without there being arbitrary or coincidental effects. Every touch is well-chosen and every action contributes effectively to the greater whole. All this results in art for which the word “dynamic” falls short or sounds like an impudence.
 
 
 
Wim van der Beek
Kunstbeeld nr. 05 /2007
 
 
 
english version below